2 Δεκεμβρίου 2010

ΠΡΟΩΡΑ ΓΕΡΑΣΜΕΝΟΙ ΝΕΟΙ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ…


Κάπου άκουσα, ότι χθες είχαν πορεία οι έλληνες φοιτητές. Βρε λέω, να που και τα παιδιά μας, αποφάσισαν να διαμαρτυρηθούν για τα χάλια της χώρας μας. Πήρα θάρρος βρε αδερφέ.
Πραγματικά συγκεντρώθηκαν (τρεις και ο κούκος, γιατί τους υπόλοιπους είτε δεν τους αφήνουν οι μαμάδες τους, είτε γιατί αυτοί δεν αφήνουν με τίποτα το frappe τους). Αλλά ακόμα και αυτοί που συγκεντρώθηκαν, απλά έσερναν τα πόδια τους χωρίς καμιά ένδειξη ότι πίστευαν ή ήθελαν να κάνουν αυτό που έκαναν.
Σκατά είπα μέσα μου. Περισσότερο παλμό έχουν οι πορείες που κάνουν οι γέροντες συνταξιούχοι παρά αυτά τα γεννημένα γερόντια. Τι να λέμε ρε παιδιά. Η ελληνική νεολαία μάλλον έχει μόνο ένα όραμα και μια ελπίδα ακόμα. Μήπως τελικά με κάποιο βύσμα καταφέρει να μπει στο δημόσιο, έστω και με μισθό 300€ το μήνα.
Είναι βρε αδερφέ καλά βαλμένο στο DNA τους αυτό το περι δημοσίου. Άλλωστε οι γονείς τους συνεχίζουν να το καλλιεργούν. «Να είσαι καλός μαθητής, υπάκουος, να σέβεσαι τους ανωτέρους σου, μη αυθαδιάζεις και ας ξέρεις ότι ο ανώτερος σου είναι μαλάκας. Να βλέπεις ο πατέρας σου και εγώ αγωνιζόμαστε για να σε σπουδάσουμε. Για ποιον νομίζεις ότι αγωνιζόμαστε; Για σένα βρε ακαμάτη. Τελείωσε εσύ και θα φροντίσουμε εμείς να σε χώσουμε στο δημόσιο…».
Κάτι τέτοιες μαλακίες ακούς στην μέση ελληνική οικογένεια. Βέβαια οι νέοι βαριούνται να ακούνε τα σιχαμένα αυτά λόγια, αλλά δεν αντιδρούν. Γιατί δεν αντιδρούν; Μα γιατί έχουν μάθει στην πολυτέλεια, το καλώδιο του ipod έχει γίνει ένα με το δερματάκι τους, ο πισινός τους έχει γίνει πλακέ από τους καναπέδες και τις καρέκλες της καφετέριας, και φυσικά το καλαμάκι του frappe ένα με τα χείλη τους.
Ποιος να ξεσηκώνετε τώρα για να πάει κόντρα σον Γιωργάκη, την τρόικα του και το ΔΝΤ του. Άλλωστε και που θα κατέβω στους δρόμους τι θα γίνει, μήπως θα αλλάξει τίποτα; Αυτή είναι η μόνιμη επωδός και η φτηνή δικαιολογία τους. Άσε και βλέπουμε, μπορεί άλλως να βγάλει το φίδι από την τρύπα, το λέει και η μαμάκα μου.
Ε, λοιπόν, όσο δεν νοιάζεστε εσείς για το μέλλον σας, άλλο τόσο δεν νοιάζεται και κανένας για εσάς και στο κάτω – κάτω στα αρχίδια μας δηλαδή. Έτσι κι αλλιώς η προηγούμενη γενιά κουτσά στραβά θα την βγάλει. Οι παππούδες σας, έκαναν κάποτε την επανάσταση τους και κατάφεραν να κερδίσουν ορισμένα δικαιώματα. Κάντε το λοιπόν και εσείς τώρα, όλα τα υπόλοιπα είναι ηλίθιες δικαιολογίες του δειλού.
Συνήθως ένας δειλός, στην μάχη, βρίσκει δικαιολογία και το βάζει στα πόδια. Συνήθως παθαίνει αφλογιστία το όπλο του. Το ίδιο κάνετε και εσείς και εγώ και όλοι μας. Μάθαμε την επανάσταση των blogg. Αμ έτσι δεν ιδρώνει κανενός το αφτί ξέρετε. Καλά είναι τα κείμενα που γράφουμε, αλλά έτσι δεν κερδίζει κανείς μας. Αντίθετα όλοι χάνουμε και το σύστημα βγαίνει καθαρό και ποιο πλούσιο.
Άντε λοιπόν, μας εύχομαι καλό μας ύπνο και πολλά – πολλά ρουφήγματα του frappe. Μη κάνετε λοιπόν παράπονα βλέποντας το ματσούκι του κάθε βλαμμένου ρεπόρτερ. Πείτε ότι περιμένετε να βγάλει άλλος το φίδι από την τρύπα. Ένα μόνο να ξέρετε, πρόωρα γερασμένοι νεαροί. Ότι αυτό το φίδι δεν βρίσκεται σε άλλη τρύπα, αλλά στην πίσω δικιά σας και όσο περιμένετε να σας το βγάλουν άλλοι, αυτό μπαίνει όλο και πιο βαθιά μέσα σας και σας τρώει από μέσα προς τα έξω…           

0 ΠΟΤΙΣANE:

Δημοσίευση σχολίου

 

ΡΑΠΑΝΑΚΙ Copyright © 2008 Black Brown Art Template by Ipiet's Blogger Template