5 Απριλίου 2009

ΕΝΑΣ ΚΟΥΡΑΣΜΕΝΟΣ ΣΑΛΙΑΡΗΣ


Έβλεπα χθες στις ειδήσεις δύο τύπους. Έναν light μαύρο και ένα άλλον, έτσι κάπως κουρασμένο από το πολύ play station τύπο (όσοι παίζουν play station ξέρουν πώς είναι να σηκώνεσαι μετά από ώρες παιχνιδιού. Αλλού πατάς και αλλού βρίσκεσαι), ε κάπως έτσι ήταν και αυτός ο τύπος που έδινε το χέρι του στον light μαυρούλη.

Σκεφτόμουν ότι αυτοί οι δύο όταν θα ερχόταν η ώρα να σηκωθούν από τις πολυθρόνες τους (ξέρετε από αυτές τις φτηνιάρικες πολυθρόνες. Από αυτές ντε που τις βλέπεις και λες να κάτσω ή θα λερωθεί ο κώλος μου από τα πολλά gold και τα βελούδα;), θα έπρεπε λοιπόν συνεχίζω να προσέξουν μη πατήσουν τα σάλια που επί τριάντα λεπτά έτρεχαν από το στόμα του κουρασμένου.

Είχε πάθει ταράκουλο ο χοντρούλης κουρασμένος καθώς έπιανε το μαύρο, light, χέρι. Ένοιωθε σαν δούλος (το σαν τι το ήθελα τώρα; Έτσι από ευγένεια το έβαλα…), που του επέτρεψε το αφεντικό του να το αγγίξει.

Βέβαια δεν θα με ένοιαζε καθόλου για τον σαλιάρη, εάν αυτό το πράγμα δεν ήταν ένας από αυτούς που αντιπροσωπεύει και εμένα αλλά και άλλα εννιά εκατομμύρια έλληνες. Λέω εννιά γιατί τα υπόλοιπα εκατομμύρια που λένε ότι είμαστε είναι το υπόλοιπο «Σάρα, Μάρα και το κακό συναπάντημα». Άρα λοιπόν για να τρέχουν έτσι τα σάλια αυτού που με αντιπροσωπεύει, θα πρέπει αναγκαστικά να τρέχουν και τα δικά μου σάλια και δεν έχω καμιά όρεξη να τα πατήσω και να γλιστρήσω μέσα στον ίδιο μου τον αγρό.

Κοίτα να δεις που πήγα πάλι να φυτρώσω εκεί που δεν με έσπειραν το χαμένο. Βέβαια δεν φταίω εγώ, με πότισε με τα σάλια του ο κουρασμένος και έτσι φύτρωσα…

Άντε βρε κουρασμένε, την άλλη φορά (σιγά μην τον ξαναδείς), που θα βρεθείς με τον light μαύρο να φροντίσεις να φοράς σαλιάρα για να μη λερώσεις ούτε το πάτωμα (και ακούσεις κανένα sheet man, όχι γιατί κάτι τέτοια τα συνηθίζουν οι μαυρούληδες, αν και light)…



8 ΠΟΤΙΣANE:

Ανώνυμος είπε...

Βρε άτιμο “Ραπανάκι” είσαι φοβερό. Με έκανε να μη μπορώ να πιω τον καφέ μου πρωί–πρωί από τα γέλια. Να είσαι καλά μπράβο. Ρωτάω για άλλη μια φορά. Σχέση με Ελληνοφρένια και Αποστόλη παίζει; Πες με θα σκάσω…

korinoskilo on 5 Απριλίου 2009 - 10:48 π.μ. είπε...

αυτο με την σαρα και την μαρα με πληγωσε .......τωρα το καταλαβα που ανηκω :ρρρρρρρρρρρρ

καλημερααααααααααα

εμεις εδω φαν!!! σε ακουμε :))))

Ανώνυμος είπε...

Να είσαι καλά μου έφτιαξες την Κυριακή μου. Είχα τις μαύρες μου, αλλά με έκανες και γέλασα…

Ανώνυμος είπε...

Έχουμε ηγέτες που θα τους άξιζε να κάτσουν πάνω σου Ραπανάκι μου. Ο ένας έκανε την οδαλίσκη χορεύοντας χορό της κοιλιάς μπροστά στον Τούρκο και ο κουρασμένος γλύφει σαν παλαβός για ένα ραντεβουδάκι έστω και στα τυφλά με τον «Γιο man»…

Ανώνυμος είπε...

Σωστό και καυστικό, όπως πάντα το «Ραπανάκι»…

Ανώνυμος είπε...

Πες με θα σκάσω. Μήπως από Ράδιο Αρβύλα;

ΛΕΩΝ on 5 Απριλίου 2009 - 12:20 μ.μ. είπε...

Παρ' όλο που φυτρώνεις κατά Κηφισιά μεριά, βλέπω πως δεν είσαι τελικά "φυτό"! Τέλεια ανάρτηση και καθόλου υπερβολική!
Καλημέρα σας.

delfinoula on 5 Απριλίου 2009 - 1:33 μ.μ. είπε...

Σωστόοοος...

Δημοσίευση σχολίου

 

ΡΑΠΑΝΑΚΙ Copyright © 2008 Black Brown Art Template by Ipiet's Blogger Template